Harmonie KNA Beek
Gemeente Berg en Dal

De Geschiedenis van  Harmonie K.N.A.

Toen K.N.A. werd opgericht, was dat niet alleen bijzonder, omdat er een muziekkorps werd opgericht, maar ook omdat er niet
het predicaat R.K. voor de naam kwam te staan. Dat was iets bijzonders in die tijd, toen alle verenigingen in de regio, waar
bijna iedereen rooms-katholiek was, een geestelijk adviseur hadden en allemaal R.K. voor hun naam hadden staan. Waarom
dan niet bij de K.N.A.? Het lijkt nu simpel. Van het eerste drie handjevol beginners, waren er drie die een andere godsdienst
aanhingen en in die tijd kon je als andersdenkende geen lid zijn van een rooms-katholieke vereniging. Dus moest de K.N.A. een
neutrale vereniging worden met als eerste voorzitter een protestant, namelijk Evert Arnold Franken, de loodgieter hier in Beek.

Iedereen in Beek deed alsof er niets bijzonders aan de hand was en de vereniging werd op 22 maart 1922 opgestart en religieuze
problemen zijn er nooit geweest. Oecumenisch gezien was K.N.A. haar tijd dus ver vooruit.

De eerste dirigent was Luurmans. Hij moest van de avond af aan beginnen. Echte muzikanten waren er niet. Ieder lid moest
eerst nog opgeleid worden. Dit was toen de taak van de dirigent. U zult begrijpen dat het jaren geduurd heeft, voordat er een
concert gegeven kon worden. De nadruk lag toen ook erg op het spelen van marsen. Bij iedere activiteit in het dorp werd een
beroep gedaan op de harmonie. Wanneer het eerste optreden is geweest, is niet bekend.

Rond 1930 werd Chris Kokke, een geboren Bekenaar, beroepsmuzikant bij het legerkorps in Arnhem, de nieuwe dirigent.
Hij was zelf trombonist en speelde piano. Onder zijn bezielende leiding ging het snel bergopwaarts en in 1936 ging het zo goed
met K.N.A., dat de K.N.F. toestemming verleende om een concours te organiseren in Beek. Het concours in 1936 werd gehouden
in de boomgaard van de familie Peters, waar nu bejaardenhuis ’t Höfke staat. Het concours was gespreid over vijf dagen,
namelijk 20, 21, 24 en 31 mei en 1 juni. Er waren mars- en concertwedstrijden, waaraan maar liefst 28 corpsen deelnamen.
Het concours was een groot succes en is zeker één van de hoogtepunten geweest in het bestaan van K.N.A.

Evert Franken had inmiddels door ziekte het voorzitterschap neer moeten leggen en werd benoemd tot erevoorzitter. Hij werd
als voorzitter opgevolgd door Jan Jansen, die aanbleef tot 1958. Tot 1940 bleef K.N.A. gestaag groeien. Toen brak de oorlog uit
en omdat K.N.A. weigerde om toe te treden tot de zogenaamde Kulturkammer, die onder toezicht van de bezetter stond, kwam
er een verbod om de vereniging voort te laten bestaan. Vijf zwarte jaren voor bijna iedereen. Toen in september 1944 het dorp
geëvacueerd werd, veel huizen door het oorlogsgeweld werden verwoest, het water van de Waal tot bijna aan de Rijksstraatweg
kwam te staan en plunderende troepen alles wat nog bruikbaar was meenamen, zat ook de K.N.A. volledig aan de grond.
Er was helemaal niets meer; geen instrument, geen lessenaar, geen muziek en geen geld.

Toch werd in 1946 opnieuw gestart. Met oude instrumenten, die bij zusterverenigingen elders ongebruikt in de kast lagen en
met behulp van de gemeenschap Beek-Ubbergen-Berg en Dal kon opnieuw begonnen worden. Theo Maas had elke avond zijn
handen vol aan instrumenten die opgelapt moesten worden, omdat ze van ellende bijna uit elkaar vielen. De dirigent was weer
Chris Kokke en het repetitielokaal was in de Vluchtheuvel. Houten lessenaars waren door enkele leden zelf gemaakt. Binnen
een half jaar vertrok Chris Kokke. Hij zag het niet meer zitten. De motivatie vond hij niet voldoende, er werd niet thuis geoefend.
Chris Kokke werd opgevolgd door Antoon de Bont, kerkorganist en koordirigent, maar ook deze haakte na een half jaar af.
Er werd weer een beroep gedaan op Chris Kokke. Hij liet zich vermurwen en kwam terug, maar na drie maanden gaf hij de
pijp aan het bestuur terug.

De componist en musicus Frits Jakma werd toen binnengehaald. Na een maand of vier sloeg hij tijdens een repetitie af en zei:
“Heren, muziek moet een aangename streling zijn van het oor. Maar als ik niet uitkijk, gaat mijn gehoor hier volledig naar de
Filistijnen. Ik stop ermee, want jullie oefenen toch niet”. Daar kon de harmonie het mee doen. Iedereen begreep wel, dat er een
betere motivatie moest komen.

Gerrit Derks werd aangetrokken als dirigent. Gerrit, de in Beek wonende Ubbergenaar, was beroepsmusicus en had zijn
dirigentendiploma behaald aan het Muzieklyceum in Arnhem. Met nieuw enthousiasme werd er weer geoefend en ook nieuwe
leerlingen waren weer te zien en te horen. Succes bleef dan ook niet uit. Al in 1949 werden in Kleef en Kellen heel goede
concerten gegeven. Het was de eerste keer na de oorlog dat er in Duitsland werd gespeeld.

De serenades in Beek waren talrijk. Bij ieder familie- en verenigingsfeest was de harmonie present en de gemobiliseerde
militairen vanuit het toenmalige Nederlands-Oost-Indië kregen allemaal een serenade bij thuiskomst. Gelukkig niet allemaal
tegelijk, maar soms wel twee of drie per week.

In 1950 werd een festival georganiseerd op de beide Pinksterdagen. Het feestterrein was bij Rustenburg, dat toen nog Hotel
Rusthof heette en eigendom was van de heer en mevrouw De Boer, die beiden de harmonie een warm hart toedroegen. Dit
festival was een groot succes en het muzikale pijl lag hoog.

De processies in die tijd, naar Kevelaer, Handel en Roermond, rekenden op volledige steun van K.N.A.. Dat er tijdens die
processies wel eens een enkele keer meer gedronken dan gespeeld werd, hoorde er nou eenmaal bij. In 1957 deden de eerste
dames hun intrede in het orkest. Het waren de dochters van Gerrit Derks, de dirigent. In de jaren daarna groeide het aantal
dames gestaag. In 1958 moest Jan Jansen wegens ziekte het voorzitterschap opgeven. Hij werd opgevolgd door Frits Hendriks.
In dat zelfde jaar werd een flinke sprong omhoog gemaakt, toen op het concours op het Valkhof in Nijmegen in de vierde
afdeling een eerste prijs met lof werd behaald. Overmoedig werd er twee jaar later weer op concours gegaan, dit keer in een
hogere afdeling. Maar de punten bleken toen slechts voldoende voor een goede tweede prijs. Na twee jaar voorzitterschap van
Frits Hendriks werd Cor Ruis in 1960 de nieuwe voorzitter. Hij bleef nog geen jaar en werd opgevolgd door Jan Engelen, de
huidige erevoorzitter. En eindelijk, in 1963, werden er nieuwe instrumenten aangeschaft bij Schreeven. Het tij was gekeerd. 

 

Historie van KNA webBron: Dokter Piet van Hasselt, Tijs Tummers Onderschrift: De nieuwe bas voor de KNA wordt aan voorzitter Engelen overhandigd. Burgemeester Sassen kijkt lachend toe.  (Achter Dhr. J. Engelen ziet u Dhr. Th. Maas)

 

In het begin van de jaren ’60 was er nog een goede aanwinst van leerlingen, maar al vlug werd de invloed van de televisie
merkbaar een bleef vooral de jeugd liever thuis voor de beeldbuis. Het is toen jarenlang moeilijk geweest om de vereniging
draaiende te houden. Jan Engelen, de voorzitter van K.N.A., heeft toen slapeloze nachten gehad. Eind jaren ’70 kwam er
gelukkig een kentering. Er werden ook weer andere waarden toegekend aan het leven dan alleen televisie kijken.

Gerrit Derks, de dirigent, moest in 1970 door ziekte stoppen. Zijn plaats werd ingenomen door Henk Nijenhuizen. Op 11 nov.
1978 werd op het KNF concours in Winssen met 295,5 punten een 1e prijs behaald. De volgende gang naar een concours was in
1985. Wederom een succes. In Venlo werd de eerste prijs met lof behaald met promotie naar de tweede divisie.

Op 27 januari 1984 kocht KNA de Vluchtheuvel, het voormalig jongenspatronaat St. Antonius, van de R.K. parochie H.
Bartholomaeus voor het lieve sommetje van fl. 75.000,-. Het was een sfeervol gebouw met Jugendstilelementen in de voorgevel.
De Vluchtheuvel is diverse keren verbouwd en aangepast. Het repetitielokaal op de verdieping is vergroot, boven de bar is een
entresol gemaakt en een toiletgroep is aan de grote zaal gezet. Allemaal vrijwilligerswerk.

In 1987 stopte Jan Engelen na ruim 25 jaar met het voorzitterschap. Er was geen opvolger. Een jaar lang is Jan Engelen toen
als waarnemend voorzitter aangebleven. Eindelijk werd er iemand van buiten de vereniging, geen muzikant dus, bereid
gevonden om de vacature van voorzitter te vervullen. Het was Gerrit Geersing, die vele jaren bij B.V.C. bestuurservaring had
opgedaan. Na vier jaar legde hij de hamer weer neer en nam Jan op den Camp de taak op zich. Deze gaf er na drie jaar de
brui aan, waarna Johan Frieling  tot maart 1997 als interim fungeerde en daarna in de jaarvergadering officieel het
voorzitterschap aanvaardde.

De dirigent Henk Nijenhuizen stopte in 1993 en Leo van Zantvoort, de huidige dirigent, nam zijn plaats in. Onder leiding van
Leo van Zantvoort is K.N.A. in 1995 op concours geweest. Hier werd een 2e prijs behaald. Onder regie van onze wethouder
Mevr. L. van der Aalst werd in 2006 het Kulturhus tot stand gebracht in samenwerking met het Beekse verenigingsleven,
gemeente Ubbergen, Kalorama, Oosterpoort en de Bibliotheek. K.N.A verkocht de Vluchtheuvel aan Oosterpoort en verbleef
2005-2006 in het voormalige MAVO gebouw. In sept. 2006 nam K.N.A haar intrek in het Kulturhus, waar zij haar muzieklokaal
met vrijwilligers heeft afgewerkt en geschikt gemaakt om als repetitieruimte te dienen.

Op 18 maart 2010 gaf Johan Frieling de voorzittershamer over aan Bart van den Bosch,  met toen 21 jaar de jongste voorzitter,
die K.N.A. heeft gehad. K.N.A. heeft zich, met het wegvallen van de zorg voor exploitatie en onderhoud van de Vluchtheuvel, nog
meer kunnen toeleggen op de kwaliteit van de muziek. Het aantal muzikale activiteiten is uitgebreid en het ledenaantal is fors
gestegen. Het jeugdbeleid krijgt veel aandacht en dit resulteert in een sterke aanwas van het aantal jeugdleden.

K.N.A. heeft enthousiaste spelende en niet-spelende leden, K.N.A. heeft een goede dirigent en K.N.A. heeft een voltallig en goed bestuur.
De meeste ingrediënten zijn dus aanwezig om vol vertrouwen naar het 100-jarig jubileumjaar 2022 toe te werken.

Beek/Berg en Dal,  januari 2021